Wat gaan ‘we’ hier aan doen…?

Handen schudden

 

Stel je voor:

Een team binnen een bedrijf heeft een probleem. Bijvoorbeeld: De leden van het team maken de gemaakte doelstellingen niet waar. De manager van het team denkt; daar moeten we over praten, dus komt het op de agenda van de volgende team meeting. Openlijk bespreken. Samen verantwoordelijkheid nemen. Niks vreemds aan, toch?

De bewuste team meeting start. De manager zet zijn visie over het probleem uiteen en vraagt aan het team: ‘Wat gaan we daar aan doen’? Nog steeds niks vreemds aan… toch?

Het team wordt een beetje nerveus. Ja, ze weten ook wel dat het niet helemaal lekker loopt, maar ja… het is druk, de werkdruk is hoog en ze hebben echt wel minder handjes op dit moment. Dus alle zeilen bijzetten. En dan kan het wel eens zijn dat er een doelstelling niet wordt gehaald. Hoe gaan ze hier een draai aan geven?

De manager voelt dat aan en denkt: ‘Ik moet het een beetje gemakkelijker maken en niet persoonlijk worden. Laten we eens een brainstorm starten over wat we kunnen doen om de doelstellingen wel te halen en gezamenlijk verantwoordelijkheid nemen’. Aldus geschiedde. Er komen veel ideeën op tafel, de ene nog mooier dan de andere. Iedereen krijgt er energie van. De medewerkers blij, want ze worden niet persoonlijk aangesproken en bovendien is het best leuk om zomaar wat ideetjes op tafel te gooien. Of ze ooit uitgewerkt worden, wie weet. Eigenlijk denken alle teamleden: ‘Ik’ doe het niet, want ik heb geen tijd. Zal echt iemand anders moeten doen…’ zo klinkt het in hoofden. De manager blij, want hij denkt dat ze nu eindelijk op één lijn zitten en er schot in de zaak komt. Zou dit de manier zijn om echt verantwoordelijkheid te kunnen leggen bij waar dat hoort?

Maar niets is minder waar. Na de team meeting gaat iedereen zijns weegs en laat bijna ter plekke alles los. ‘We’ hebben er over gesproken, maar er is geen enkele ‘ik’ die zich ook maar verantwoordelijk voelt om uit te voeren. ‘Ik’ heeft het namelijk nogal druk.

Twee weken later. Weer team meeting. De manager benieuwd naar wat iedereen heeft gedaan met de ideeën uit de brainstorm. Het blijft lang stil. Heel lang…

Je vraagt je af hoe dat nou weer komt? Nou omdat ‘we’ niet bestaat…. ‘We’ kunnen we geen handje geven. ‘We’ is een illusie waar niemand een stap verder mee komt. En waar iedereen zich achter kan verschuilen.

Dus klaar met ‘we’. Voortaan is ‘ik’ aan de orde. Dus ‘Waar wil ik naartoe in relatie tot ons probleem?’ of ‘Wie ben ik in relatie tot ons probleem?’  of ‘Wat ga ik nu doen of laten in relatie tot ons probleem?’ Dat zijn interessante vragen om te stellen… Een greep uit 3 van de 7 stappen die in het Jump Movement programma aanwezig zijn. Geen ‘wij’. Maar ‘ik’. En dat dan ook elk antwoord het goede is. Gewoon omdat ‘ik’ het zegt. En dan kijken wat er gebeurt. Spannend. Nieuw. Anders. Effectief!

Check http://www.jumpmovement.com/zo-werkt-het eens. Omdat het ook anders kan!

 

Advertenties

4 gedachtes over “Wat gaan ‘we’ hier aan doen…?

  1. Doet me ook meteen denken aan de standaard reactie bij een aanhouding: ‘Waar zijn we hier helemaal mee bezig?’. Die neem ik ook niet serieus..
    Kennelijk willen we (ik hoor het mezelf zeggen) te snel naar een oplossing zonder het individu aan te spreken. Inderdaad niet effectief.

    Like

  2. aller eerst bedankt voor dit stuk het heeft mij aan het denken gezet wat dit voor mij betekent. ik geloof in de ik. ik ben zelf een sterke ik en zelfstandigheid en onafhankelijkheid is een tijd lang belangrijk geweest. maar pas toen merkte ik hoe afhankelijk ik ben, afhankelijk van de ander.en dan praat je opeens in de we en wij vorm. voor mij staat de wij voor homogeen, de groep waar harmonie, betrokkenheid, respect, flexibiliteit en creativiteit gevonden zal worden,waar de kwaliteiten van de verschillende ikken samen vloeien tot mooie processen en prachtige resultaten.
    als winkelmanager mag ik een groep van 32 mannen en vrouwen begeleiden.
    een groep waarvan de totale kracht groter is als die van de som van de individuen.
    er is niks mis met de wij maar dit mag nooit met het doel zijn om verantwoording af te schuiven. sterke ikken zonder een wij is ook niet bevorderlijk, een goed leider zal zorgen voor een harmonieus wij en zal de ikken met respect helpen en uitdagen ieder voorzich een maximale bijdragen te leveren aan wij. ik besteed dus veel aandacht aan de andere 32 ikken in hun persoonlijk proces en zo ben ik tevens het smeer middel voor het team zodat de individuen verbonden zullen worden in het wij.
    ik koester de wij en ben toe gewijd aan de ik. (let wel dit zijn mijn persoonlijke gedachten en dus geen oordeel over managers die het anders doen)

    Like

  3. Gedeelde verantwoordelijkheid is geen verantwoordelijkheid. 1 persoon moet verantwoordelijk zijn…anders is ‘de uitkomst ongewis’… Natuurlijk kunnen acties, zoals ideeën uitwerken, wel verdeeld worden over elkaar (of gedelegeerd).
    Daarom gaat het in de politiek zo vaak fout…heel veel plannen en ideen…maar wie neemt actie en voert uit…?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s